صهیون پژوه

صدا وسیما" هالیود می شود

این روز ها صدا و سیمای جمهوری اسلامی کمترین شباهت را به نام خویش دارد.هر کانال آن را که باز می کنی نمایشی از دنیای پوچ و ساختگی " هالیود" را در آن می یابی. مسئولان این رسانه ملی برای افزایش مخاطب و جلوگیری از نمود افت چشمگیرکیفیت محصولات داخلی، که بیشتر تبدیل شده اند به سریال های آگهی پذیر، با چشم بسته به همان راهی می روند که سیاست گذاران ارتباطی هالیود و به تبع آن صهیونیسم بین الملل به دنبال آن هستند.
به گزارش سایت خبری - تحلیلی دیدار : نمایش فیلم " فردا هرگز نمی میرد " یا در اصطلاح رایج " جیمز باند " حتی اگر دوبلور های سیما تلاش کنند نام او را از دیالوگ های فیلم حذف کنند آخرین شاهکار این رسانه و بدترین آن بود.هر فرد آگاه به علوم ارتباط جمعی وسینما می داند که این ژانر سینمایی محصول جنگ سرد است .درآن دوران آمریکا و انگلیس با تولید سوپر من هایی کاذب تلاش داشتند برتری تکنولوژیک و فرهنگی خود را بر نظام کمونیستی به جهان القا کنند.این کار با تولید انبوه فیلم های اکشن و پرسوناژهای متعدد از سوی هالیود به اجرا درآمد تا به ملت های جهان ثابت کند راه رهایی از ظلم و ستم دل دادن به یاری دول غربی است. پس از پایان جنگ سرد این سیاست باز هم ادامه یافت تا همچنان مردم جهان در برابر تخیل ماورای تصور هالیودیان برای خود هیچ راهی جز تسلیم در مقابل تمدن ظاهری غرب نشناسند.
ترمیناتوروراکی ، نماد سربازان آمریکایی بودند که هیچکس قادر به مقابله با آنان نیست.در برابر این هرکول های شکست ناپذیرو اتفاقا دل رحم ، نماد شر همیشه مردمی از کوبا ، چین ، افغانستان و به تازگی ایران هستند.
از سوی دیگر در لابلای خون ریزی از سر ناچاری و انساندوستانه این نماد های دنیای به اصطلاح متمدن رد پای انواع تبلیغات محصولات شرکت های چند ملیتی وجود دارد که بیننده بی دفاع و مرعوب جلوه های ویژه آن ها را ناخود آگاه می بیند و باور میکند که مرغوبترین و بهترین کالاهای مورد نیاز یا جدیدترین نماد زندگی مدرن هستند.
خبر نگار دیدار می افزاید : علامت سئوال دیگر در برابر عملکرد مسئولان رسانه ملی ، نمایش فیلم های ایذئولوژیک غربی است. نمونه بارز این فیلم ها نمایش چندین باره فیلمی مانند " دارو دسته نیویورکی ها " است. فیلمی که بدون اشاره به دلایل فقر ومحرومیت مهاجران آمریکایی تنها نشانگر خشونت بی پرده و تبعیض نژادی ریشه دار آمریکاست.
از دیگر سو در تولیدات داخلی سیما نیز افت کیفیت و خلا تولیدات دارای ارزش کیفی و کمی بشدت آشکار است و کار به حدی رسیده که پر بیننده ترین سریال طنز سیما تبدیل به ملغمه ای از آگهی های مستقیم بازرگانی در لوای دیالوگ های بازیگران شده است و گویا هیچ کسی بر این امر نظارتی ندارد.شاید هم باید فرض کرد که مدیران سیما از ترس قهر کارگردان این سریال هر دست پختی از وی را با ولع میل می کنند.
در حوزه موسیقی نیز سیاست رسانه ملی بیشتر به پست مدرنیسم خود ساخته ای روی آورده که نماد آن باز تولید آهنگ های دوران پیش از انقلاب برای ارضای میل برخی از مخاطبان است.گویا در این دوران نمی توان محصولی با شرایط و باورهای امروزی تولید کرد .
به واقع باید گفت صدا و سیمای دوره جناب آقای ضرغامی از یکسو بیشتر به فکر افزایش نمودار مردم پسندی است تا مردم سازی و از سوی دیگر با نگاه در آمد زایی به فکر فروش برنامه و زمان پخش رسانه ملی به سازمان ها و افراد است تا ارتقای فرهنگ عامه.به همین دلیل در رادیو سیاست راه اندازی رادیو های مختلفی نظیر رادیو شهر ، رادیو سلامت و..پیگیری می شود بی توجه به اینکه دستگاه های پخش چندان کهنه شده اند که روزانه دهها بار مجریان رادیو باید بدلیل مشکل پخش از شنوندگان خود عذر خواهی کنند.در سیما نیز ایجاد رانت های خاص برای افراد و گروههای خاص آشکارا این رسانه را تبدیل یه یک بنگاه تجاری کرده است که هر کس از ماحصل آن درآمدی کلان بدست می آورد بی آن که حاصل چندانی برای ملت شریف ایران داشته باشد.شاید در نگاه برخی مدیران رسانه ملی صدا وسیمای مطلوب همان است که مظهرش را هالیود نام گذاشته اند /.

تاريخ  ارسال:پنجشنبه 17 اسفند 1385 - 18:43    سپهر نیوز  در این آدرسکد:8071-1386